ช่วงหลังๆนี่ทิ้งบล็อกไว้นานแสนนานไม่ได้อัพเลยแม้แต่น้อย 

ถ้าอยากจะแก้ตัวก็จะบอกว่า ไม่มีเวลา งานยุ่ง เปิดเทอม ไม่มีอารมณ์

 เอาจริงๆพวกนั้นมันก็แค่ข้ออ้างแหละ ถ้าจะเขียนจริงๆ๕นาทีมันก็เขียน

ได้ แต่ที่ไม่ได้เขียน...มันก็แค่ "ขี้เกียจ" เท่านั้นเชียวแหละ...ช่วงก่อน

หน้านี้ใช้ชีวิตซ้ำจำเจ จนไร้แรงบันดาลใจ...ก็เลยหยุดเขียนไปสักพัก

หันไปทำงานงานอื่น ให้ชีวิตหายจำเจเสียบ้าง ไปวาดรูป ไปถักผ้าพันคอ

ไปแต่งห้องนอน...ไม่ใช่ว่าไม่ได้นึกถึงงานเขียนนะ...เอาจริงๆก็นึกถึง

แทบตลอดไปทำอะไร ทำนู่นทำนี่ก็คิดพล็อตแทบตลอด...ถ่ายรูปไว้

ด้วยแหละ...แต่พอเอาเข้าจริงกลับมาถึงบ้าน ก็ไม่มีอารมณ์เขียนซะงั้น

....ไม่เป็นไรหรอกวันนี้ อารมณ์อยากเขียนนั้นมันกลับมาแล้ว

 

ส่วนสาเหตุที่กลับมาอยากเขียน ไม่ได้มีไอเดียอะไรบรรเจิดเกิดขึ้นมาหรอก แค่ช่วงนี้

เหมือนได้ความฝันที่ทิ้งไปนานกลับมา...

ทำไมหน่ะหรอ...ก็แค่ตอนเด็กๆเราเคยฝันเอาไว้ว่าอยากเป็นนักเขียนหน่ะสิ...นิยายก็เคย

เขียน(แม้จะไม่เคยเขียนจบแม้แต่เรื่องเดียว) กลอน กวีนิพนธ์อะไรก็เคยเขียน (จะบอกว่าโคลง

ฉันท์ กาพย์ กลอน ก็กระไรอยู่...เพราะจนปัจจุบันพยายามขนาดไหนก็แต่งโคลงเจ๋งๆ หรือฉันท์

ดีดีไม่ได้สักบท อนาถตัวเองชะมัด...) แต่แล้วด้วยการเรียนที่...หนักเว่อร์ ที่คณะ

บวกกับหนังสือที่โดนบังคับให้อ่านปริมาณ มหาศาล ทำให้ถึงกับต้องพับโครงการ

เห็บไปหลายโครงการ ( บางทีโครงเรื่องมาทั้งเรื่่อง...แต่ไร้เวลาเขียน พอมีเวลาเขียน อารมณ์

นั้นมันก็Fadeไปเสียแล้วอีก...ช่างน่าเศร้า) ขนาดปรกติที่จะเขียนอะไรสักอย่าง..อย่างน้อยวัน

ละชิ้น เผยแพร่หรือไม่เผยแพร่อีกเรื่อง ก็กลายเป็นอาทิตย์ละชิ้นยังไม่ถึง...เหนื่อยใจตัวเองเหมือน

กันแฮะ

 

ช่วงนี้ก็มาเจอกับสิ่งที่ทำให้รู้สึกอยากกลับไปเขียนอีกรอบ...เพราะวันนี้ได้ไปนั่งฟัง สัมภาษณ์

นักเขียนชั้นยอดถึง๓ท่าน...ทั้ง คุณ ชไมพร แสงกระจ่าง คุณวินทร์ เรียววารินทร์ แล้วก็คุณ ประภาส

ชลศรานนท์ ถึงจะไม่เคยอ่านงานเขียนของทั้ง๓ท่านนี้อย่างจริงจังสักงาน ก็ตามแต่...ก็ทำให้รู้สึกอยาก

กลับมานั่งเขียนอะไรขึ้นเยอะเลยแฮะ...(มีงานคุณวินทร์นี่แหละ ที่เคยพยายามเข้าใจในห้องสอบ แต่ก็

ตีไม่แตกเสียที กับแค่เคยได้ฟังเพลงที่คุณประภาสแต่งโดยที่ไม่เคยรู้เลยสักกะนิดว่าใครเป็นผู้แต่ง)

ฟังแล้วก็ของขึ้น...แต่ไม่มีเวลา เลยขอมา"เวิ่น"ในนี้เสียหน่อย (อ๊ะ.."เวิ่น"ศัพท์ใหม่เฉพาะกลุ่ม...น่าเอา

มาทำบทความเนอะ รอมีเวลาเสียหน่อย...จัดแน่) 

 

ก็รู้แหละ...ไม่มีใครทนอ่านมาถึงตรงนี้หรอก...ถ้าใครทนอ่านมาถึงก็ขอขอบคุณอย่างจริงใจเลยนะคะ

และขออภัยด้วยที่วันนี้มาบ่นเฉยๆ...ที่จริงก็เครียดแหละอยากบ่น แต่ไม่อยากบ่นกะตัวเอง ฮ่าๆ ขอมาบ่น

ใส่บล็อก แล้วกัน....เนอะ แล้ววันหลังจะกลับไปเขียนอะไรที่ไม่น่าเบื่อ(รึเปล่า?) แล้วกันนะคะ

 

 กระต่าย ผู้เหนื่อยล้า

 

edit @ 23 Jun 2010 16:43:36 by Usagi_CUD44

Comment

Comment:

Tweet

หนูเขียนมาตั้งแต่ม.1 (ไม่เชื่ออะดิ)

ไม่รู้ว่าปีหนึ่งหนูจะมีเวลาเขียนบล็อกแบบนี้รึเปล่า

#3 By ĠǾǿĐŷ▬§Ħŀŋą€ on 2010-07-18 19:52

เป็นกำลังใจให้นะครับ อยากเขียนแล้วก็ต้องลงมือเลยครับ

#2 By เจ้าชายน้อย on 2010-06-23 18:01

อ่านจบ แต่ไม่ทั้งหมด question

#1 By มินามาตา on 2010-06-23 17:03